Περί αξιοκρατίας

Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα καταγωγής του, όπου και διαμένει, επειδή έχει αποκτήσει ξένη (Κολομβιανή) υπηκοότητα;

1. Απελαύνεται από την χώρα.
2. Φυλακίζεται.
3. Του στερούνται τα πολιτικά του δικαιώματα.
4. Πληρώνει βαρύ χρηματικό πρόστιμο.
5. Πληρώνει 14.000 δρχ. και γίνεται στη χώρα αυτή, Πρόεδρος Τμήματος Οικονομικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υπουργός Αναπληρωτής Εθνικής Οικονομίας (1982-1985), Διοικητής Εμπορικής Τράπεζας (1981-1982), Πρόεδρος Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (1979-1981), διευθυντής του διεθνούς αερολιμένα Αθηνών(2001 έως σήμερα)

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!

Το όνομα αυτού Κώστας Βαΐτσης

---

Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα καταγωγής;

1. Στιγματίζεται ως φυγόστρατος.
2. Δεν του επιτρέπεται να εργαστεί στο δημόσιο.
3. Δεν του επιτρέπεται η κατοχή όπλου.
4. Πληρώνει για να μην υπηρετήσει 29.000 δρχ. Γίνεται ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΜΥΝΗΣ και έχει υπό τις εντολές του ολόκληρο το στράτευμα, προχωρεί σε συμφωνίες αγορών πολεμικού υλικού πολλών εκατομμυρίων Ευρώ, την ώρα που εάν του δώσουν ένα G3, θα το πιάσει από την κάννη.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!

Το όνομα αυτού Άκης Τσοχατζόπουλος

---

Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα του προφασιζόμενος όπως ομολόγησε, δύο φορές τον επικίνδυνο τρελό ώστε να τον βγάλουν Ι-5 για βαριά ψυχικά νοσήματα με τάσεις αυτοκτονίας; (Πράγμα που έγινε)

1. Οδηγείται σε ψυχιατρική κλινική έως να θεραπευτεί.
2. Δεν του δίνεται άδεια οδήγησης
3. Δεν του επιτρέπεται να αποκτήσει άδεια οπλοφορίας / οπλοκατοχής
4. Γίνεται ο πιο καλοπληρωμένος δημοσιογράφος της Ελλάδος με 80.000.000 δρχ. συμβόλαιο τον μήνα, οδηγεί πανάκριβα JEEP, απέκτησε όπλο χωρίς προφανώς χαρτί ψυχιάτρου, απέκτησε δεύτερο όπλο, δήλωσε απώλεια του πρώτου όπλου, μετά από λίγο διάστημα δήλωσε απώλεια του δεύτερου όπλου, και τελικά το κράτος του έδωσε άδεια για τρίτο!

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!

Το όνομα αυτού Μάκης Τριανταφυλλόπουλος ή Tαρζάν

---

Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα του παριστάνοντας επίσης τον τρελό;

1. Εισάγεται σε κλινική για θεραπεία.
2. Του χορηγούνται ψυχοφάρμακα.
3. Δεν μπορεί να εργαστεί στο δημόσιο.
4. Δεν μπορεί να καταλάβει υπεύθυνη διοικητική θέση οπουδήποτε.
5. Γίνεται ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!

Το όνομα αυτού Θάνος Μικρούτσικος

Έχουν γνώση οι "φύλακες"...

...αλλά τη κρατούν για την πάρτη τους. Μιλάμε, βέβαια, για τους αυτοαποκαλούμενους "φύλακες των θεσμών και της δημοκρατίας", αυτούς που εμείς αποκαλούμε λακέδες των δυνάμεων της Νέας Κατοχής. Τις "κατίνες" της εποχής μας, τις "κουτσομπόλες" των ΜΜΕ.
Εκτός από την αδιαντροπιά τους, υποτιμούν και τη νοημοσύνη μας (ή μήπως όχι;) Δεν εξηγείται αλλοιώς η "ελαστική" στάση που κρατάνε στα αστυνομικά δελτία τους.
Αν έχετε την ατυχία να είστε από τους εκατομμύρια ανώνυμους αυτής της χώρας που δεν σταματάει να μας εκπλήσει, μην επιχειρήσετε να παρανομήσετε. Εκτός από την σχεδόν βέβαιη και παραδειγματική τιμωρία που σας περιμένει, θα αντιμετωπίσετε και τον δημόσιο διασυρμό στα "κανάλια" της εξουσίας. Η μόνη σας άμυνα θα είναι να τραβήξετε το πανωφόρι σας πάνω από το κεφάλι σας αλλά να είστε βέβαιοι ότι το όνομά σας θα γραφτεί με "χρυσά γράμματα" στο Πάνθεον των εγκληματιών.
Αν, όμως, έχετε την τύχη να γεννηθείτε με επώνυμο, τότε μπορείτε να ελπίζετε στην επιείκια του δικαστικού συστήματος αλλά και να είστε βέβαιοι ότι η περίπτωσή σας θα παραμείνει ανέγγιχτη από τους "λειτουργούς" των ΜΜΕ. Στην χειρότερη περίπτωση στη θέση του προσώπου του κανακάρη σας που συνελήφθη στη γκαρσονιέρα του στο Κολωνάκι για εμπορία ναρκωτικών, θα φιγουράρει ένα ερωτηματικό και θα μετονομαστεί σε "γόνος πλούσιας οικογενείας". Είπαμε επώνυμοι εκεί που μας παίρνει. Εκεί που χρειάζεται θα είμαστε πιο ανώνυμοι και από τον Αλβανό της Πλ. Αμερικής.

Όπου τους βρείτε, φτύστε τους!

Χελώνα με τσέπες

"Χελώνα της τεχνολογίας" χαρακτηρίζει το in.gr την Ελλάδα στον υπότιτλο σχετικού άρθρου. Αναφέρεται, βέβαια, στο γεγονός ότι -για ακόμα μια φορά- η χώρα μας "σέρνεται" στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια για τα ακριβά "πακέτα" ευρυζωνικής -"κοίτα πόσο γρήγορα τρέχει!!", "384 & 512 κέι" (sic!)- πρόσβασης. 512Κbps τη στιγμή που ο νονός μου στην Αγγλία, αν και δεν είναι επαγγελματίας του Internet έχει για το σπίτι μια 2Mbps!
Αυτό που δεν κατάλαβα όμως ποτέ είναι το εξής: Αυτά τα πρόστιμα ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ; Μήπως οι αρμόδιοι υπουργοί; Ή μήπως οι 300 της Βουλής; Λέτε να βάζουν το χέρι βαθιά στη τσέπη τους ή να βάζουν πολύ βαθιά το χέρι στη τσέπη της χελώνας; Η οποία θέλει να γίνει λαγός, πληρώνει για τα πετραχήλια αλλά εντέλει, τρώει και ένα πρόστιμο για τις φιλοδοξίες της;

Η Νέα Κατοχή

Είδα χτες βράδυ (16 Σεπτεμβρίου 2005) στις ειδήσεις τα αποτελέσματα από ένα "πολυεθνικό" γκάλοπ. Τα αποτελέσματα ήταν χαρακτηριστικά. Σχεδόν οι μισοί από τους Ευρωπαίους δεν θεωρούν ότι οι εκλογές είναι ελεύθερες και δίκαιες, παραπάνω από τους μισούς (87% αν θυμάμαι καλά) δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς, και το ίδιο ισχύει για τους στρατιωτικούς, δικαστικούς και επίσης για τους δημοσιογράφους. Δεν πιστεύει πλέον ο κόσμος ότι καθορίζει τη μοίρα του (εκτός από Σκανδιναβία και Νότιο Αφρική).
Δυστυχώς, ο πολύς κόσμος ακόμα πλέει σε πελάγη άγνοιας. Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα ότι τελούμε σε καθεστώς, όχι ομηρίας, αλλά κατοχής. Το κράτος έχει πια στα χέρια του τα πιο εξελιγμένα όπλα και εργαλεία διαχείρισης συνειδήσεων που είχε ποτέ. Πάρτε για παράδειγμα την τηλεόραση... Δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει σπίτι που δεν θα έχει τηλεόραση. Και αν κάποτε η φτώχεια δεν επέτρεπε την αγορά της, θα την έδιναν δωρεάν. Είναι το απόλυτο μέσο προπαγάνδας, δεν μπορεί το σύστημα να ζήσει χωρίς αυτή.
Και βέβαια, δεν μπορεί να λειτουργήσει η τηλεόραση χωρίς προσωπικό, τους υπηρέτες των δυνάμεων της Νέας Κατοχής, δημοσιογράφους και διαφημιστές.
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι κάθε μέρα περνάνε το κατώφλι της φτώχειας και αποφασίζουν να παραδώσουν την ατομική τους ελευθερία με αντάλλαγμα πιστώσεις από οργανισμούς που λειτουργούν για αυτό ακριβώς τον λόγο: να μας περνάνε "χρυσές χειροπέδες".
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τους πραγματικούς λόγους που πρέπει να στερηθεί την ελευθερία την δική του και πολλές φορές των απογόνων του. Φροντίζουν για αυτό οι "επικοινωνιολόγοι" των δυνάμεων Νέας Κατοχής. Μέσα από χιλιάδες καταιγιστικά μηνύματα κάθε μέρα, μας περνάνε την ιδέα ότι την ίδια στιγμή που εμείς αντιμετωπίζουμε πρόβλημα επιβίωσης και αναγκαζόμαστε να ξεπουληθούμε εθελοντικά σαν νέοι σκλάβοι στα πιστωτικά ιδρύματα, υπάρχουν άλλοι που είναι πολύ επιτυχημένοι. Και μας κάνουν να σκεφτόμαστε: "Άρα, δεν φταίει το σύστημα για τα χάλια μου, εγώ φταίω που είμαι ένας αποτυχημένος. Κοίτα τους άλλους στο γυαλί... Είναι επώνυμοι, ζούνε με lifestyle, καθορίζουν τα trends, είναι celebrities, ακόμα και αν είναι του τρίτου φύλου. Και αυτό μάλιστα το τελευταίο είναι και το πιο απογοητευτικό για εμένα τον απλό πολίτη, γιατί μπορώ να καταλάβω να ντυθώ μοντέρνα και να πάω στη Μύκονο για "διακοπές" αλλά το να πρέπει να γίνω και "πισωγλέντης"... είναι βαρύ το τίμημα! Καλύτερα looser και χρεωμένος. Μπορεί να είμαστε φτωχοί αλλά είμαστε αυτοδημιούργητοι φτωχοί!"
Δεν ξέρω αν όλο αυτό το σύστημα είναι ανα(σ)τρέψιμο ή όχι. Η φιλοσοφία μου δεν μου επιτρέπει αισιοδοξία αλλά ούτε και απαισιοδοξία... ότι είναι να γίνει θα γίνει. Σίγουρα όμως πρέπει να σκεφτούν όλοι οι υπηρέτες αυτού του συστήματος και της Νέας Κατοχής ότι η Ιστορία προχωράει με το μαχαίρι στο χέρι.

Πτυχία "νυκτός"

Τέτοια φαίνεται ότι είναι τα πτυχία Ιατρικής που παίρνουν οι Έλληνες γιατροί. Αυτό έδειξε η πρόσφατη εμπειρία μου με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Δεν εξηγείται διαφορετικά τόση ασχετοσύνη!
Αλλά ας σας πω με λίγα λόγια την εμπειρία μου. Μετά το Πάσχα μου (ξανα)παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα που είχα και παλιότερα. Η διάγνωση στα ελληνικά είναι "χρόνια κνίδωση" και στα αγγλικά Urticaria ή κοινώς "chronic hives". Δεν είναι πάντα γνωστά τα αίτια, μόλις στο 1% βρίσκουν τις αιτίες. Δεν θα σας ταλαιπωρήσω με λεπτομέρειες, αν θέλετε πιο πολλές πληροφορίες πηγαίντε σε αυτό το site και απολαύστε. Οι συνέπειες της αρρώστιας δεν είναι τραγικές αλλά σου καταστρέφει την ποιότητα ζωής. Στο εξωτερικό δίνουν σύνταξη για αυτή τη περίπτωση. Σημασία έχει ότι κάθε μέρα σηκωνόμουν με οιδήματα παντού που πονάγανε και τα οποία κρατάγανε όλη μέρα. Το βράδυ ησύχαζα για κανα-δυο ώρες και μετά πάλι τα ίδια.
Το ίδιο πρόβλημα ακριβώς με είχε ξαναταλαιπωρήσει στο παρελθόν... στην ηλικία των 13, των 21, το 2002 και φέτος πάλι. Τις προηγούμενες φορές κράτησε για 6 μήνες περίπου... κόλαση! Οι έλληνες "γιατροί" με φορτώνανε με αντι-ισταμινικά, μου έκαναν όλες τις σχετικές αλλεργικές εξετάσεις και τεστ (χωρίς αποτέλεσμα, βέβαια) και χαΐρι όμως δεν είδα. Τα χάπια τους δεν με ανακούφιζαν ούτε στο ελάχιστο.
Το 2002 μάλιστα, σε μια σοβαρή κρίση, πήγα μέχρι του Συγγρού. Ένα "ξεπεταρούδι γιατρουδάκι" με ύφος 18 καρδιναλίων με περισή ευκολία μου συνταγογράφησε μαζί με τα γνωστά αντι-ισταμινικά και κάποια χάπια κορτιζόνης χωρίς να ρωτήσει αν είχα ιστορικό έλκους κλπ. Αποτέλεσμα: 7 μπουκάλια αίμα στο νοσοκομείο της Λαμίας! Σοβαρότατη γαστρορραγία! Δεν έχω κρατήσει και το όνομά του, παναθεμάτον!
Φέτος άρχισα πάλι την ίδια κούρσα. Πάλι τίποτα. Όλοι είχαν "κατανόηση" και μου έλεγαν να κάνω κουράγιο μέχρι να περάσει και να παίρνω τα αντι-ισταμινικά σε τακτά χρονικά διαστήματα (πρωί-βράδυ)... μέχρι και αντικαταθλιπτικά μου έγραψε κάποιος.
Σε ένα επαγγελματικό ταξίδι στη Βουλγαρία, αποφάσισα να πάρω και μια γνώμη "εκτός συνόρων". Κανόνισα λοιπόν ένα ραντεβού στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Aleksandrovska της Σόφιας με την Maria Balapanova (να ζήσει χίλια χρόνια η κοπέλα!). Περίμενα βέβαια 1,5 ώρα μέχρι να τελειώσει από τους προηγούμενους. Πόσοι ήταν λέτε? 30, 40? Μόλις δύο! Και μετά ήρθε η ώρα μου. Στα 45 λεπτά που με κράτησε μέσα (και με αμοιβή καθηγητού 10 μόλις ευρώ), έμαθα ότι δεν είχα μαθει ποτέ από κανέναν έλληνα "ιερέα του Ιπποκράτη". Και ανάμεσα στα άλλα κράτησα την λέξη Zantac... ναι, το γνωστό φάρμακο για το στομάχι το οποίο όμως είναι και αντι-ισταμινικό για την ισταμίνη Η2 ενώ εγώ μέχρι τότε έπαιρνα μόνο αντι-ισταμινικά τύπου H1 (Ζιρτέκ, Xozal κλπ). Ούτε ένας έλληνας γιατρός δεν είχε αναφέρει ότι εφόσον τα H1 δεν φέρνουν αποτέλεσμα πρέπει να τα συνδυάσω με τα H2, δηλ. Zantac. Και, ώ του θαύματος!... με το που γυρνάω Ελλάδα και παίρνω το Zantac, ξυπνάω επιτέλους ολοκάθαρος και έτσι είμαι έκτοτε. Η βελτίωση είναι της τάξης του 99%.

Κούφια η ώρα που τ' ακούει, χτύπα ξύλο, αλλά αν ποτέ μου παρουσιαστεί ξανά οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας, ξέρω πια τον δρόμο για την Σόφια. Και το Λονδίνο κοντά είναι... μακριά από εδώ όμως!

Κώδικας Da Vinci: Ας σοβαρευτούμε!

Η πρόσφατη υστερία του κοινού με τον Κώδικα Da Vinci του ευφυούς Dan Brown δείχνει την ετοιμότητα του αμαθούς ή ημιμαθούς κοινού να πιστέψει ένα σωρό επιχειρήματα που παραπέμπουν σε μυθολογία, παραφιλολογία ή είναι απλώς δημιουργήματα της φαντασίας κάποιου συγγραφέα, φτάνει να τα "πασπαλίσουμε" με λίγο θεωρία συνωμοσίας. Αντί να ανοίξει ο σημερινός άνθρωπος κανένα σοβαρό επιστημονικό ή ιστορικό βιβλίο για να ενημερωθεί για κάποια ιστορικά γεγονότα, προτιμάει την εύκολη λύση του μυθιστορήματος δεχόμενος, σχεδόν πάντα άκριτα, ό,τι αρλούμπες διαβάσει εκεί μέσα εφόσον ο συγγραφέας επικαλεστεί μερικές φανταστικές ή αόριστες και αμφιβόλου εγκυρότητας πηγές.
Όσοι με έχουν πρήξει τώρα τελευταία με την συνωμοσία του Μιτεράν σε σχέση με την Πυραμίδα του Λούβρου και με το αίτημα του να φτιαχτεί από 666 υαλοπίνακες, θα έπρεπε προτού αρχίσουν να διαδίδουν το κατάφωρο αυτό ψέμα να το διασταυρώσουν πρώτα. Πολύ λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι είναι ίσως το πιο εύκολο για εξακρίβωση από όσα αναφέρονται στο βιβλίο. Μέσα σε 5 λεπτά, προσωπικά, έμαθα ότι η Πυραμίδα του Λούβρου είναι φτιαγμένη από 673 υαλοπίνακες. Τόσο δύσκολο είναι πάντα να αναζητάμε την αλήθεια, βρε παιδιά; Η τεμπελιά μας έφαγε!

"Αύριο σας έχω..."

Τί έχει για μας αύριο ο μεγάλος δημοσιογράφος Σπύρος Καρατζαφέρης; Μας έχει παπάδες με τάνγκα και πορνό με κεριά από μαστίχα! Και εμείς, κύριοι δημοσιογράφοι, τί σας έχουμε; ΧΕΣΜΕΝΟΥΣ σας έχουμε!
Όταν ακούω ότι προβάλεστε σαν οι φύλακες της Δημοκρατίας μου έρχεται να ξεράσω τουλάχιστον. Έχετε γίνει οι πιο στυγνοί και ψυχοφθόροι δικτάτορες! Ταΐζετε τον κοσμάκη με ότι βρωμιά μαζεύετε από τους δρόμους που γυρνάτε όλη μέρα, γλύφετε τα αφεντικά σας και περιμένετε το τυράκι που θα τους πέσει από το τραπέζι για να το αρπάξετε. Αν εσείς είστε ποντικαραίοι λίγδηδες λοιπόν, τί είμαστε εμείς οι υπόλοιποι που σας χαζεύουμε και δεν σας λυντσάρουμε; Θέλετε κι απάντηση, στα σοβαρά;
Ποιος θα βγάλει τις δικές σας βρωμιές στη φόρα θάθελα νάξερα. Γιατί κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει! Ευλογάει ο ένας τα γένια του άλλου και περιφέρετε τις φάτσες σας από κανάλι σε κανάλι διαφημίζοντας το "έργο" που θα παίξετε το βράδυ. "Τί καλό θα μας έχεις απόψε, Μάκη μου;" "Θα σας έχω ένα πήδημα, μούρλια!"
Σκοτώνεται ο Χατζηνικολάου με τον Κούγια το ένα βράδυ και κ*λογλύφονται το επόμενο λες και τους έχωσαν τα αφεντικά τους κανένα πιστόλι στον πισινό και τους απειλήσανε να το κάνουν μπροστά στις κάμερες, ειδάλλως...!
Ως πότε θα σας ανέχεται ο κοσμάκης!

Μπόχας το ανάγνωσμα

Πάντως αυτή η δυσωδία που απλώθηκε μέχρι τα σαλόνια μας αυτές τις μέρες, θα μπορούσε να μας βγει και σε καλό...

1. Θα μπορούσε να επέλθει ο πολυπόθητος διαχωρισμός Εκκλησίας-Κράτους. Και τότε θα μπορούσαμε να δούμε κάποιον "μερακλή" και "λεοντόκαρδο" παπά (υπάρχουν και αυτοί, ξέρετε) να πετάει κανένα πολιτικό έξω από την εκκλησία, κυνηγώντας τον με την αγιαστούρα.
2. Θα μπορούσε να επανέλθει ο τρόπος εκλογής/απομάκρυνσης των ιεραρχών που διαμορφώθηκε τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους: Γιουχάρισμα και κυνηγητό μέχρι έξω από το προαύλιο της εκκλησίας από τον ίδιο τον λαό.

Θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο ή ονειρεύομαι;

Τα ράσα κάνουν την αδελφή;

Δηλαδή, ξαφνικά, η ομοφυλοφιλία είναι "θανάσιμο αμάρτημα" και ο ομοφυλόφιλος ένας κίναιδος που πρέπει να τεθεί στο "πυρ το εξώτερον"; Γιατί μας το γύρισαν όλοι στο "συντηρητικό" όταν η τηλεόραση "διαφημίζει" συνεχώς την ομοφυλοφιλία; Εφόσον οι ομοφυλόφιλοι είναι "πρώτη μούρη" παντού, γιατί τότε δεν δίνουν και εκπομπή στον Αττικής αντί να τον υποβάλουν σε "gay bashing" διαδικασίες;
Δυο μέτρα και δυο σταθμά βλέπω... Αν δηλαδή είσαι φαλακρός με μούσι και μουστάκι στιλ Βεληγκέκας, φοράς και ένα αμπαζούρ στο κεφάλι και φωνάζεις "Κάτω η Νάνσι! Λευτεριά στη Τσετσενία!!" είσαι GAY και βαφτίζεσαι overnight celebrity, ενώ αν έχεις μαλλιά ΚΑΙ μούσι ΚΑΙ μουστάκι, φοράς ένα κι ένα κουβά χρυσοποίκιλτο στο κεφάλι και ψέλνεις το "Κύριε ελέησον!" βαφτίζεσαι παλιόπου**α και πας σπίτι σου στην καλύτερη περίπτωση!

Τέλος εποχής

Κάποτε ακούγαμε για "μπουζούκια" και μας σηκωνόταν η τρίχα... εμένα και των "ροκάδων" ή απλώς "μοντέρνων" φίλων μου. Δεν ήξερα ότι θα υπήρχε και μια εποχή στο μέλλον που τα μπουζούκια θα φάνταζαν σαν "ποιοτική" διασκέδαση σε σχέση με τις "μεγάλες πίστες" και τα παρεμφερή φαινόμενα που διασκεδάζουν στις μέρες μας το "φιλοθεάμον κοινό"... Δεν μπορώ να σκεφτώ καμιά πιο σωστή λέξη από το "φιλοθεάμον" γιατί πώς αλλιώς να περιγράψεις τους αμέτοχους παρατηρητές; Αμέτοχοι παρατηρητές κακόγουστων, κακόφωνων και εκνευριστικών μέσα στην "λάμψη" τους "αστέρων" που τείνουν να ταυτιστούν απολύτως. Αλλά ο πρόλογος αυτός δεν αποσκοπεί σε κριτική της σύγχρονης τραγουδοποιίας... όχι μόνο τουλάχιστον.
Χτες βγήκαμε με ένα φιλικό μας ζευγάρι, που θα μπορούσαν να είναι και γονείς μας. Αλλά είναι πολύ νέοι στην καρδιά. Με μεγάλο πάθος για ζωή και με μεγάλο Έρωτα για το Ωραίο σε κάθε του μορφή... είτε στη μουσική, είτε στη ποίηση... σε κάθε της μορφή. Μας πήγαν σε μια πολύ όμορφη ταβέρνα στο Παγκράτι, τον "Θεόφιλο". Καλοφαγάδες και εμείς σαν κι αυτούς, μας αρέσει το καλό φαγητό και γυρνάμε όλη την πόλη αναζητώντας το κάτι άλλο που θα μας ανεβάσει γαστριμαργικά. Πολύ καλό φαγητό λοιπόν, ζεστή ατμόσφαιρα. Και κάποια στιγμή, ο φίλος τους και συνονόματός μου, ο Μάνος, έπιασε την κιθάρα του και μας μάγεψε με την υπέροχη και εκφραστική φωνή του. Το ρεπερτόριό του ήταν πλούσιο. Τι Χατζηδάκη, τι Χατζή αλλά και πιο "λαϊκά", μέχρι και το "Θα ζήσω ελεύθερο πουλί" τραγούδησε αλλά με ένα πολύ μελωδικό, ρομαντικό και τελείως δικό του τρόπο. Κάθισε μαζί μας και μας αφιέρωσε πολλά τραγούδια και στην φίλη μας που πάσχει από καρκίνο της τραγούδησε "Τα Ήσυχα Βράδια (Το τραγούδι της ερήμου)" σεγόντο με τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού, καλοί της φίλοι και οι δύο.
Φαντάζομαι ότι πολλοί θα το είχαν βάλει στα πόδια και δεν θα ξαναγύριζαν γιατί θα έβρισκαν πολύ "down" την όλη υπόθεση. Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας είχαμε μια μελαγχολική διάθεση που η μουσική μάς την ανέδειξε. Προσωπικά, ένοιωθα ότι αυτά τα ωραία δείπνα με την φίλη μας θα τελειώσουν κάποια στιγμή... προσεύχομαι να μην είναι πολύ σύντομα. Και κοιτάζοντάς την όσο άκουγε προσηλωμένη τα αγαπημένα της τραγούδια τραγουδισμένα από τους αγαπημένους της φίλους, έβλεπα στο θλιμμένο βλέμμα της την νοσταλγία για αυτά που θα της λείψουν πιο πολύ. Είναι ωραία η ζωή αν την αφήσεις να σου μιλήσει, ότι κι αν έχει να σου πει. Έστω και αν αυτό είναι ένα μελαγχολικό τραγούδι. Ο χτεσινοβραδινός Μάνος μας άγγιξε τη ψυχή μας όπως μας άγγιζε και ο άλλος Μάνος, δεν έχει σημασία το αν ο καλλιτέχνης σε "ανεβάσει" ή σε "κατεβάσει"... αυτό που μετράει είναι να καταφέρει να σου μιλήσει στην καρδιά. Να σου θυμίσει ότι ζεις και η ζωή είναι να νιώθεις και όχι να παρακολουθείς.

Τί μας περιμένει όταν αυτή η γενιά που "ζούσε" μέσα από τη συμμετοχή στο τραγούδι, στη ποίηση, στο ωραίο, φύγει; Αγωνιώ με την ιδέα ότι η δική μας "συμμετοχή" θα είναι να παρακολουθούμε από τη μοναξιά του σαλονιού μας 10-15 παιδιά, εγκλωβισμένα σε ένα στούντιο ενός εφοπλιστή, να προσπαθούν να κάνουν αλήθεια το όνειρό τους και το κατεστημένο να προσπαθεί να τα κάνει κόπιες ενός ή άλλου στερεότυπου γιατί "είναι δοκιμασμένη η συνταγή και πουλάει".

Ιστοριες με τραμ...

Ποιος είναι ο υπεύθυνος για την αγγλική απόδοση τοπωνυμιών, περιοχών, αεροδρομίων, στάσεων κλπ κλπ; Τί φταίει ο καημένος ο ταρίφας να προσπαθεί να καταλάβει την φίλη μας την Ανίτα από την Γαλλία που ήθελε να πάει στον Άγιο Κοσμά, όταν του έλεγε "Αγκ Κοσμάς" προσπαθώντας πολύ σωστά να αποδώσει στα Ελληνικά το "Ag. Kosmas" των πινακίδων; Κάτι σαν "Ελ Βενιζέλος" δηλαδή...
Και σήμερα άκουσα και το εξής ανεκδιήγητο:
Ενώ βρισκόμουν στο τραμ με κατεύθυνση την Αθήνα, κάπου πριν την Νέα Σμύρνη, λέει μια μαθήτρια του Λυκείου στη φίλη της: "Ποιος είναι ο 'Μηδείας Μυκάλης', ρε;" διαβάζοντας τη σχετική ανακοίνωση για την επερχόμενη στάση που είναι κοντά στις οδούς Μηδείας και Μυκάλης. Γυρνάει η άλλη και διαβάζοντας την αγγλική εκδοχή "MIDIAS MIKALIS", λέει: "'Μηδείας Μιχάλης' πρέπει να είναι."
Παρακάτω, προσπαθώντας να φανταστώ πώς θα διάβαζε ένας ξένος τις στάσεις έτσι όπως αναγράφονται, πέρασα την στάση "Μεγκαλόϊ Αλεξάντρου" (MEGALOY ALEXANDROU) και την στάση "Άϊ-γκάϊ-όϊ" (AIGAIOY). Χμμμμ....

Πλύση εγκεφάλου: The sequel

Καλά, θα μας τρελάνουν τελείως οι διαφημιστικές! Σοβαρά μιλάμε, τους πληρώνουν για να γράφουν τέτοιες αηδίες; Έχετε δει την άλλη με το ζευγάρι που "λατρεύει" τα ταξίδια αλλά πάει και αγοράζει νουβό-γκρικ μεζονέτα στο Μαρκόπουλο; Το ροτβάιλερ το ψάχνουν ακόμα από τις αγγελίες "Χαρίζονται" του Ημίαιμου. Έξω π**στη απ' τη παράγκαααα!!

Σύνδεση Κηφισού με Παραλιακή

Επιτέλους! Όχι άλλες περιπλανήσεις μέσα από Μοσχάτο, Τζιτζιφιές και Καλλιθέα για να φτάσω στον Άλιμο! Το σημαντικότερο έργο (μαζί με την Αττική Οδό) που έγινε χάρη στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Έχει και τουαλέτες;

Για το τραμ μιλάω... γιατί τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του τουλάχιστον (δεν άντεξα και εγώ στον πειρασμό να κάνω μια βόλτα) η μπόχα ήταν απίστευτη. Μύριζε τουαλέτα κυκλαδίτικου νησιού στην καλύτερη περίπτωση. Γιατί; Για να μας ξυπνήσει αναμνήσεις; Εντάξει, ρε παιδιά, θα σας αδειάσουμε τον τόπο ούτως ή άλλως!

Πλύση εγκεφάλου... χωρίς πρόπλυση στους 30 βαθμούς!

Ή εγώ έχω αρχίσει να γίνομαι γεροπαράξενος ή οι διαφημιστικές έχουν ξεφύγει τελείως. Είπαμε, ρε παιδιά, να δουλέψετε και σεις, άντε και να τα κονομήσετε, δε λέω, αλλά φτάνει πια! Έλεος! Δεν αντέχω άλλο τη παρλαπίπα σας! Εκτός του ότι έχουμε τις χειρότερες διαφημίσεις στον κόσμο είναι φαίνεται και οι περισσότερες! Εδώ λέγαμε για τους Ινδούς με το Bollywood αλλά εμείς έχουμε γίνει χειρότεροι στην παραγωγή τηλεοπτικών spots. Και αν πρέπει να χρησιμοποιήσετε κανένα ξένο κάπου πρέπει να βάλετε το χέρι σας για να δικαιολογήσετε τους παχυλούς μισθούς που παίρνετε έστω και αν αυτό σημαίνει την καταστροφή του spot, έτσι;
Δεν έχετε καταλάβει πια ότι ο κόσμος σάς βαρέθηκε; Και σας και τις βλακείες που βλακωδώς διαφημίζετε; Αρχίστε να ψάχνετε για δουλειά! Και για τους πιο παλιούς: Ξεφτιλιστίκατε τελείως, ρε... Ο Μάης του '68 σας μάρανε... Χαραμοφάηδες!

Ημέρα μνήμης

Σαν αύριο 21 Μαρτίου, σε διαφορετικές χρονιές όμως, έφυγαν από κοντά μας ο Ευάγγελος και ο Σπύρος. Ο Ευάγγελος ήταν ένας υπερήλικας με κέφια και χαρά 5χρονου και ο Σπύρος ήταν 5χρονος. Ο Ευάγγελος ήταν ο πολυαγαπημένος παπούς της Λιάνας που έφυγε, δυστυχώς, με άσχημο τρόπο, ενώ ο Σπυράκος ήταν ο γιος του παιδικού μου φίλου και κουμπάρου, του Γιώργη, και έφυγε με ακόμα χειρότερο τρόπο. Αν προσεύχεστε, θυμηθείτε στις προσευχές σας και αυτές τις δύο αθώες ψυχές.

Βοηθάτε, Χριστιανοιιιιιί!

Ας μου πει κανένας άνθρωπος με πυγμή αν πρέπει να πάω να δω αυτή τη ταινία Τα Πάθη του Χριστού ή να κάτσω στα αυγά μου... Άλλοι μου το βγάζουν S/M και splatter, άλλοι μου λένε ότι πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να το δω... δεν ξέρω! Έχω μπερδευτεί! ...μήπως πρέπει να περιμένω να το δω σε DVD;;

Ποια δεξιά από όλες;

Αυτό που ακόμα δεν έχω καταλάβει είναι πώς μπορούσαν στο ΠΑΣΟΚ να μιλάνε για δεξιά με τους Μάνο και Ανδριανόπουλο στο Επικρατείας. Θα μου το εξηγήσει κανείς; Καλά, άλλη φορά...

Άτολμοι και κρυψίνοες...

Ούτε ένας από όλους αυτούς τους κομψευόμενους που περιφέρουν τα λακαρισμένα χτενίσματά τους από το ένα κανάλι στο άλλο δεν είχε το "άντρο" (το αντρικό θάρρος, ντε) να πει το ολοφάνερο. Ρώταγε ο Χατζηνικολάου (κρίμα ρε, ήσουν και συμμαθητής μου!) "Κύριε Τάδε, μήπως ο κος Σημίτης δεν άφησε αρκετό χρόνο στον κο Παπανδρέου για να κλείσει την ψαλίδα;" Γιατί βρε υποκριτή δεν το λες ξεκάθαρα αυτό που όλοι ξέρουν αλλά κανείς δεν λέει; Άντε καλά! Θα το πω εγώ:
Αν ο Yiorgakis έβγαινε στο προσκήνιο πιο πριν, αυτή η διαφορά των 5-6 μονάδων θα έφτανε τουλάχιστον τις 8 ή και 9. Το πιο σωστό μάλιστα θα ήταν, ο κος Σημίτης να παραδώσει τη σκυτάλη στον κο Papandreou δύο το πολύ εβδομάδες πριν τις εκλογές, ώστε να μην έχει αρκετό χρόνο ο κόσμος που πάσχει από Παπανδρεϊσμό να ξενερώσει τόσο άσχημα.

Χαρές και πανηγύρια...

...για τον president of PASOK mr Yiorgos Papandreou. Ενώ μέχρι προχτές η μούρη του ήταν συνοφρυωμένη και συρρικνωμένη στο κατώτερο ένα τρίτο του κεφαλιού του, την νύχτα των εκλογών, μόλις έμαθε τα πρώτα αποτελέσματα από τα exit poll, έλαμψε το πρόσωπό του!! "Όχι άλλους στίβους (sic) χαρτιά πάνω στο γραφείο μου!!" θα σκέφτηκε.
Αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο και με τους βαρώνους των μουμουέ που δεν κατάφεραν να πείσουν ΟΛΟΥΣ τους βάρβαρους αυτής της χώρας να ψηφίσουν PASOK και Yiorgo Papandreou για το συμφέρον τους... το δικό τους, όχι των βαρβάρων, δηλαδή. Δεν κατάφεραν να εφαρμόσουν κι εδώ το made in USA μοντέλο "dummy for president". Μήπως είχαν τελικά άδικο όσοι βγάλανε το παρατσούκλι "Άβερελ" στον Yiorgos; Μήπως έπρεπε να ψάξουν για άλλο πρόσωπο; Μήπως έπρεπε να ψάξουν για άλλη χώρα; Λέω... ΜΗΠΩΣ; Τέλος πάντων, ας ευχαριστήσουν για ακόμη μια φορά τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και ας την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια.
Κι έτσι, γλυτώσαμε για ακόμα τέσσερα (;;) χρόνια την προσάρτησή μας στην Γαληνοτάτη Δημοκρατία of USA. Βέβαια από τους βάρβαρους όλα να τα περιμένει κανείς... μπορεί σε 3 χρόνια να αποφασίσουμε ότι μας έλειψε η εικόνα της ταπεινής κορασίδος Βάσως Παπανδρέου να μπαινοβγαίνει από το Υπουργείο και να αποφασίσουμε ότι η Κουντουρά είναι πολύ "κούκλα χλωμή κι ανίκανη" για μας. Μπορεί να αποφασίσουμε ότι τελικά η δεξιά δεν ήταν τόσο κακή και να ψηφίσουμε σοσιαλισμό.