Shift happens

Βίντεο-δημοκρατία

Όπως είχα προβλέψει σε προηγούμενο post, το κράτος θα σου προμηθεύει τηλεόραση, αν δεν μπορείς να την αγοράσεις.
Συμβαίνει ήδη στην Ινδία. Ένα κράτος που βασίζεται στη διαφθορά και στην χειραγώγηση του πληθυσμού. Ο κόσμος πεινάει, ζει σε εξαθλίωση, οι Δυτικοί τουρίστες έχουν μαύρα μεσάνυχτα περί του τί συμβαίνει... Θυμάμαι, μια γνωστή μου μού είπε ότι είχε εντυπωσιαστεί που έβλεπε ανθρώπους στο πεζοδρόμιο να κάνουν "meditation"! Μάλλον, θα εννοούσε τους λιμοκτονούντες που δεν είχαν ούτε τη δύναμη να ξεκουνήσουν.

Ανήκουμε στη δύση. Ή μήπως όχι;

Θα θυμάστε βέβαια την ιστορική ρήση του Κ. Καραμανλή (του φρυδά, όχι του χοντρού) που αναστάτωσε τους Έλληνες.
Πολλά χρόνια έχουν περάσει από τότε και οι Έλληνες κατάφεραν να τον βγάλουν ψεύτη. Η Ελλάδα σαφώς δεν ανήκει στη Δύση. Ούτε, βέβαια, στην Ανατολή προς μεγάλη θλίψη ρασοφόρων και λοιπών που θα προτιμούσαν ένα θεοκρατικό κράτος, στιλ Τεχεράνης. Ο πρώην ζιβαγκοφόρος Ανδρέας Παπανδρέου δήλωσε ότι "Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες". Και αν δεν το θυμάστε, φροντίζουν οι διάδοχοί του να σας το θυμίζουν με τακτικές καμπάνιες-σωσίβια. Όποτε τα πράγματα σκουραίνουν, νάσου και ο Αντρίκος σε ρόλο σαμπρέλας. Ούτε ο Ελ Σιντ να ήταν!
Τέλος πάντων, πάλι ξέφυγα από το θέμα μου. Που είναι ακριβώς αυτό: Πού ανήκει η Ελλάδα τέλος πάντων;. Μήπως στους χιλιάδες οικονομικούς πρόσφυγες που έχουν κατακλύσει τα αστικά και μη κέντρα και "αρπάζουν" από τα αδιάφορα χέρια μας όλες τις δουλειές που εμείς σνομπάρουμε; Κάποια μέρα ίσως αλλά όχι ακόμα. Ανήκει στους Έλληνες παναθεμά τους...
Οι οποίοι "δανείστηκαν" για μια ακόμα φορά από δεξιά και αριστερά για να φτιάξουν το σημερινό τερατούργημα που αποκαλείται Ελληνική Κοινωνία. Έχουμε και λέμε:

• Από τη Δύση μπορούσαμε να πάρουμε πολλά. Χάσαμε, όπως έχω ξαναπεί σε άλλο ποστ, την Αναγέννηση και θα μπορούσαμε να πιάσουμε το νήμα από εκεί που κόπηκε. Με τους σημερινούς ρυθμούς δεν θα μας έπαιρνε πολύ για να έρθουμε στα ίσα μας. Αλλά ο εγωισμός και η μεγαλομανία του Έλληνα, ο μύθος του "βάρβαρου που τρώει βελανίδια πάνω στα δέντρα" δεν μας αφήνει να ακολουθήσουμε αυτό το δρόμο. Για μια αξιοπρέπεια ζούμε, βρε αδελφέ! Όχι να μας πει η Εσπερία πώς θα πορευτούμε σαν κοινωνία. Αφού εμείς τους φτιάξαμε! Μια φορά στην αρχαιότητα και άλλη μια φορά τότε που έπεσε η Πόλη και όλοι οι καλοί φύγανε ακόμα μια φορά στη ξενιτειά και δώσανε τα "φώτα" στους βάρβαρους Ενετούς.
  Οπότε αφήνουμε αυτά που θα μας "νουθετούσαν" και αρπάζουμε σαν λιγούρια όλα τα άλλα: δάνεια, status, lifestyle, μόδες, χουσούρια, πρωινάδικα, reality shows κλπ
  Άντε, το ένα πόδι το βάλαμε στη Δύση, ή έστω στα σκατά της.
• Και με την Ανατολή, την "καθ' ημάς Ανατολή" όπως αρέσκονται να λένε οι ρομαντικοί τί γίνεται; Δεν μπορούμε να την αφήσουμε παραπονεμένη... Αφού από εκεί ήρθε η θρησκεία μας. Όλοι οι άγιοι και οι πατέρες της Εκκλησίας μας. Και στο φινάλε είναι από την άλλη μεριά που ζούνε οι τρισκατάρατοι. Όπως είπαμε, "καλύτερα σαρίκι παρά τιάρα"!
  Έλα όμως που τα έχουν κάνει μούτι και αυτοί... Πολύ τριτοκοσμία, ρε παιδάκι μου. Είμαστε τώρα για μαντήλες και φερετζέδες; Τί θα μπορούσαμε να "πάρουμε" -δανεικά κι αγύριστα, όπως πάντα- που δεν θα μας ζορίσει πολύ; Την λύση έδωσαν αρκετοί που αν και δεν συνεργάστηκαν πολύ στενά μεταξύ τους, κατάφεραν να συνταιριάξουν τα διάφορα στοιχεία έτσι, που σε συνδυασμό με τα άλλα "δανεικά" από την Δύση φτιάχνουν αυτό το τερατούργημα που αποκαλείται Ελληνική κοινωνία.
  Την αρχή έκαναν οι ρασοφόροι μας, νοσταλγοί της εποχής που το σύνθημα "καλύτερα πρώτος στο χωριό παρά τελευταίος στη πόλη" τους έσπρωξε να τα κάνουν πλακάκια με τους σαρικοφόρους και υιοθέτησαν όλες τις πρακτικές και τα σκοταδιστικά, θεοκεντρικά τερτίπια τους. Ενώ στη Δύση δοξάστηκε ο άνθρωπος, σε εμάς ο άνθρωπος παρέμεινε υποταγμένος στη θεία θέληση χωρίς χαρά και πολλές επιλογές.
  Την συνέχεια μας την έδωσαν οι άνθρωποι των "τεχνών", σαν τον συμπαθή κατά τα άλλα Στέλιο Καζαντζίδη. Ελλείψει άλλης μουσικής παιδείας υιοθέτησαν τους ήχους της Ανατολής και ξαφνικά έχουμε φτάσει σε ένα σημείο να έχουμε βαφτίσει Ελληνικό τραγούδι παραφυάδες της Ινδικής μουσικής (Μαντουβάλα style), Τούρκικα και λοιπά αραβικά ακούσματα, με λίγη δόση (χασαπο)σέρβικων ακουσμάτων και όλα αυτά πασπαλισμένα με τα περιττώματα την Δυτικής μουσικής... χαζοpop, house, techno, rap κλπ κλπ. Η απενεχοποίηση έρχεται με το αποκαλούμενο έντεχνο ελληνικό τραγούδι που ή θα προσκυνάει την "χαρμολύπη" των ρασοφόρων (μιζέριαααα!) και σε στέλνει να κόψεις καμμιά φλέβα ή αυτο-υποβιβάζεται και μεταμφιέζεται σε ανάλαφρο ταγκό, βαλσάκι της κακιάς ώρας ή τσάρλεστον της συμφοράς (Πρωτοψάλτη, Τσανακλίδου, "πάμε στον Άδωνη για καφέ" και άλλα ευτράπελα).

to be continued...

Η αισχύνη του Ιπποκράτη

Αν η παρακάτω πληροφορία ισχύει (συνεχίζεται η έρευνα) τότε η φυλάκιση θα είναι το πιο επιεικές μέτρο τιμωρίας για τους επίορκους που αποκαλούν τους εαυτούς τους "γιατρούς".
Χορηγούσαν φάρμακα χημειοθεραπείας σε υγιή άτομα για να καρπώνονται τα κέρδη-μίζες από τις φαρμακευτικές. Και αφού τιγκάρανε τους ανυποψίαστους "ασθενείς" με τα δηλητήριά τους, τότε κάνανε και τους καμπόσους για την "επιτυχή έκβαση της θεραπείας"!!

Αν έχετε οποιαδήποτε πληροφορία (με αποδείξεις) για τα περιστατικά, παρακαλώ ενημερώστε μας. Η πληροφορία είναι "από μέσα", από κάποιον που είχε την ευθιξία να παραιτηθεί αλλά όχι το κουράγιο να τα βάλει με το κατεστημένο.

Η παιδοψυχολογία και άλλα τέρατα

Οι εκτελεστές του μικρού Άλεξ από την Βέροια "χρήζουν ψυχολογικής βοήθειας", μας λένε οι ειδικοί. Η μοναδική υποστήριξη που χρειάζονται είναι ένας γρήγορος θάνατος. Γιατί τους αξίζει ένας αργός και βασανιστικός.
Αυτό όμως που με εξαγριώνει περισσότερο είναι η στάση των γονιών των μικρών μπάσταρδων. Ούτε ίχνος ηθικής και αξιοπρέπειας. Υπερισχύει η ηλίθια και εγκληματική στάση της ηλίθιας ελληνικής επαρχίας που καλύπτει τα σκατά της σαν τους σκύλους. Θυμάμαι την μάνα του Σορίν Ματέι... θυμάμαι την αξιοπρέπειά της και την αρχοντιά της. Ούτε μια δικαιολογία για τον "κανακάρη" της που έστειλε στον άλλο κόσμο εκείνη την κοπελίτσα.

στη ξηρά

"Από μια μαύρη λίμνη σε μιαν άλλη..."

και εμάς μας απασχολεί τί παίζει ανάμεσα

παρόλο που και μνήμη του ενδιάμεσου έχουμε

αλλά και κάποιον στοιχειώδη έλεγχο...

Η αποδοχή της χωρίς λόγο ύπαρξης

αν δεν σε σκοτώσει

σε κάνει πιο δυνατό.

Αναγέννηση ΤΩΡΑ!!

Προσπαθώ σκληρά να καταλάβω τί φταίει που οι Έλληνες φαίνεται να ξεσηκώνουν τα χειρότερα που μπορούν να ξεσηκώσουν από τους "εταίρους" μας και σνομπάρουν επιδεικτικά τα καλύτερα. Δεν μας ενδιαφέρει η κλασσική μουσική και τα σχετικά δρώμενα, για τζαζ ούτε λόγος να γίνεται αλλά όταν φτάνουμε στο επίπεδο της Eurovision, έ! τότε μιλάμε για "εθνική υπόθεση"! Και μπροστάρα στον αγώνα σαν νέα Μπουμπουλίνα η υπερ-τιμημένη Άννα Βίσση. Η "απόλυτη ελληνίδα σταρ". Αν είναι δυνατόν, αυτή η χώρα που και αν έχει αναδείξει μεγάλες -ΠΟΛΥ μεγάλες- φωνές να εναποθέτει τις ελπίδες της στη τζιβιτζιλού Βίσση!
Δεν θα ήθελα να επαναλαμβάνω τα ίδια και τα ίδια για την Ελληνική τηλεόραση αλλά δύο πρόσφατα γεγονότα που ενώ αρχικά φαίνονται να είναι άσχετα, τελικά δεν είναι, με παροτρύνουν να αναφερθώ πάλι στο κατ' άλλους "χαζοκούτι", κατ' εμέ όργανο υποχειρισμού ατόμων και συνειδήσεων.
Το πρώτο γεγονός είναι η εξαφάνιση και η δολοφονία του μικρού Ρώσου στη Βέροια. Για μια ακόμα φορά οι λακέδες της Νέας Κατοχής, φορέσανε τις κουκούλες τους και ξαμολυθήκανε στο κυνήγι αφού μυρίστηκαν αίμα και πτωμαΐνη. Πήρανε για μια ακόμα φορά το ρόλο του ανακριτή και αμολύσανε το κατηγορητήριό τους σε όλα τα ελληνικά νοικοκυριά, αναφέροντας μπροστά στους ανήλικους υπόπτους λέξεις όπως "θάψαμε", "σκοτώσαμε", "ξυλοφορτώσαμε" κλπ. αγνοώντας επιδεικτικά ΟΛΟΥΣ τους νόμους αυτού του κράτους που τους ταΐζει, τρομάρα του!
Μιλάμε λοιπόν για επικίνδυνα φαινόμενα που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε μόνο στις τηλεοράσεις μας σε βλακώδεις Αμερικάνικες ταινίες όπου κάποιος nerd (γιαλαμπούκας, είναι τελικά η λέξη στα ελληνικά;) υποφέρει τα πάνδεινα από κάποιον ή κάποιους bullies ή "νταήδες".
Χμμμ... μάλιστα... και ποιο είναι το δεύτερο συμβάν; Το ότι εκείνη η ξεφωνημένη αδελφή ο Ψινάκης πήρε την άδεια να κάνει εκείνη την εκπομπή που προσβάλει ό,τι έχει καταφέρει ο άνθρωπος στα χρόνια που μεσολάβησαν από την Lucy μέχρι σήμερα. Βραβεύει την ανεγκεφαλία, την αδιαντροπιά, την ξεφτίλα... Κερδίζει όποιος καταφέρει να κατουρήσει σε κοινή θέα αφού πρώτα έχει πιει καμμιά δεκαριά σφηνάκι. Και τελικά καλείται να αρπάξει μια βαριοπούλα και να διαλύσει ένα αυτοκίνητο... σιγά τα λάχανα! Οι αναρχικοί των Εξαρχείων το κάνουν αυτό συνέχεια.
Αυτή η εκπομπή λοιπόν που θα έπρεπε να μας κάνει να ντρεπόμαστε, σπονσονάρεται από τον Εθνικό Φορέα Τηλεπικοινωνιών, τον ΟΤΕ. Οργανωμένο το έγκλημα, δηλαδή! Και σίγουρα καλά οργανωμένο γιατί δεν βρέθηκε τόσο καιρό ούτε ένας εισαγγελέας να βγάλει για αλλαγή τη φουστίτσα που φοράει και να βάλει για αλλαγή τα παντελόνια του και να στείλει τον Ψινάκη εκεί που πρέπει και που θα παρείχε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ υπηρεσίες... στη στενή να κάνει τη γκόμενα στους κρατούμενους για όσο καιρό μείνουν μέσα... μέχρι το επόμενο ελικόπτερο δηλαδή.

Βαρέθηκα τις αηδίες αυτής της χώρας. Όταν ένας άνθρωπος μεθύσει πολύ θα ξεράσει αλλά κάποια στιγμή δεν θα έχει τί άλλο να βγάλει. Η Ελλάδα με εκπλήσσει. Πρέπει να έπινε "μπόμπες" για πολλά, μα πάρα πολλά χρόνια. Δεν δικαιολογείται αλλοιώς!

Για αυτό απαιτώ αυτό που χάσαμε σε σχέση με τους υπόλοιπους "εταίρους" μας... μια Αναγέννηση ΤΩΡΑ!

Περί αξιοκρατίας

Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα καταγωγής του, όπου και διαμένει, επειδή έχει αποκτήσει ξένη (Κολομβιανή) υπηκοότητα;

1. Απελαύνεται από την χώρα.
2. Φυλακίζεται.
3. Του στερούνται τα πολιτικά του δικαιώματα.
4. Πληρώνει βαρύ χρηματικό πρόστιμο.
5. Πληρώνει 14.000 δρχ. και γίνεται στη χώρα αυτή, Πρόεδρος Τμήματος Οικονομικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υπουργός Αναπληρωτής Εθνικής Οικονομίας (1982-1985), Διοικητής Εμπορικής Τράπεζας (1981-1982), Πρόεδρος Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (1979-1981), διευθυντής του διεθνούς αερολιμένα Αθηνών(2001 έως σήμερα)

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!

Το όνομα αυτού Κώστας Βαΐτσης

---

Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα καταγωγής;

1. Στιγματίζεται ως φυγόστρατος.
2. Δεν του επιτρέπεται να εργαστεί στο δημόσιο.
3. Δεν του επιτρέπεται η κατοχή όπλου.
4. Πληρώνει για να μην υπηρετήσει 29.000 δρχ. Γίνεται ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΜΥΝΗΣ και έχει υπό τις εντολές του ολόκληρο το στράτευμα, προχωρεί σε συμφωνίες αγορών πολεμικού υλικού πολλών εκατομμυρίων Ευρώ, την ώρα που εάν του δώσουν ένα G3, θα το πιάσει από την κάννη.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!

Το όνομα αυτού Άκης Τσοχατζόπουλος

---

Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα του προφασιζόμενος όπως ομολόγησε, δύο φορές τον επικίνδυνο τρελό ώστε να τον βγάλουν Ι-5 για βαριά ψυχικά νοσήματα με τάσεις αυτοκτονίας; (Πράγμα που έγινε)

1. Οδηγείται σε ψυχιατρική κλινική έως να θεραπευτεί.
2. Δεν του δίνεται άδεια οδήγησης
3. Δεν του επιτρέπεται να αποκτήσει άδεια οπλοφορίας / οπλοκατοχής
4. Γίνεται ο πιο καλοπληρωμένος δημοσιογράφος της Ελλάδος με 80.000.000 δρχ. συμβόλαιο τον μήνα, οδηγεί πανάκριβα JEEP, απέκτησε όπλο χωρίς προφανώς χαρτί ψυχιάτρου, απέκτησε δεύτερο όπλο, δήλωσε απώλεια του πρώτου όπλου, μετά από λίγο διάστημα δήλωσε απώλεια του δεύτερου όπλου, και τελικά το κράτος του έδωσε άδεια για τρίτο!

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!

Το όνομα αυτού Μάκης Τριανταφυλλόπουλος ή Tαρζάν

---

Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα του παριστάνοντας επίσης τον τρελό;

1. Εισάγεται σε κλινική για θεραπεία.
2. Του χορηγούνται ψυχοφάρμακα.
3. Δεν μπορεί να εργαστεί στο δημόσιο.
4. Δεν μπορεί να καταλάβει υπεύθυνη διοικητική θέση οπουδήποτε.
5. Γίνεται ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!

Το όνομα αυτού Θάνος Μικρούτσικος

Έχουν γνώση οι "φύλακες"...

...αλλά τη κρατούν για την πάρτη τους. Μιλάμε, βέβαια, για τους αυτοαποκαλούμενους "φύλακες των θεσμών και της δημοκρατίας", αυτούς που εμείς αποκαλούμε λακέδες των δυνάμεων της Νέας Κατοχής. Τις "κατίνες" της εποχής μας, τις "κουτσομπόλες" των ΜΜΕ.
Εκτός από την αδιαντροπιά τους, υποτιμούν και τη νοημοσύνη μας (ή μήπως όχι;) Δεν εξηγείται αλλοιώς η "ελαστική" στάση που κρατάνε στα αστυνομικά δελτία τους.
Αν έχετε την ατυχία να είστε από τους εκατομμύρια ανώνυμους αυτής της χώρας που δεν σταματάει να μας εκπλήσει, μην επιχειρήσετε να παρανομήσετε. Εκτός από την σχεδόν βέβαιη και παραδειγματική τιμωρία που σας περιμένει, θα αντιμετωπίσετε και τον δημόσιο διασυρμό στα "κανάλια" της εξουσίας. Η μόνη σας άμυνα θα είναι να τραβήξετε το πανωφόρι σας πάνω από το κεφάλι σας αλλά να είστε βέβαιοι ότι το όνομά σας θα γραφτεί με "χρυσά γράμματα" στο Πάνθεον των εγκληματιών.
Αν, όμως, έχετε την τύχη να γεννηθείτε με επώνυμο, τότε μπορείτε να ελπίζετε στην επιείκια του δικαστικού συστήματος αλλά και να είστε βέβαιοι ότι η περίπτωσή σας θα παραμείνει ανέγγιχτη από τους "λειτουργούς" των ΜΜΕ. Στην χειρότερη περίπτωση στη θέση του προσώπου του κανακάρη σας που συνελήφθη στη γκαρσονιέρα του στο Κολωνάκι για εμπορία ναρκωτικών, θα φιγουράρει ένα ερωτηματικό και θα μετονομαστεί σε "γόνος πλούσιας οικογενείας". Είπαμε επώνυμοι εκεί που μας παίρνει. Εκεί που χρειάζεται θα είμαστε πιο ανώνυμοι και από τον Αλβανό της Πλ. Αμερικής.

Όπου τους βρείτε, φτύστε τους!

Χελώνα με τσέπες

"Χελώνα της τεχνολογίας" χαρακτηρίζει το in.gr την Ελλάδα στον υπότιτλο σχετικού άρθρου. Αναφέρεται, βέβαια, στο γεγονός ότι -για ακόμα μια φορά- η χώρα μας "σέρνεται" στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια για τα ακριβά "πακέτα" ευρυζωνικής -"κοίτα πόσο γρήγορα τρέχει!!", "384 & 512 κέι" (sic!)- πρόσβασης. 512Κbps τη στιγμή που ο νονός μου στην Αγγλία, αν και δεν είναι επαγγελματίας του Internet έχει για το σπίτι μια 2Mbps!
Αυτό που δεν κατάλαβα όμως ποτέ είναι το εξής: Αυτά τα πρόστιμα ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ; Μήπως οι αρμόδιοι υπουργοί; Ή μήπως οι 300 της Βουλής; Λέτε να βάζουν το χέρι βαθιά στη τσέπη τους ή να βάζουν πολύ βαθιά το χέρι στη τσέπη της χελώνας; Η οποία θέλει να γίνει λαγός, πληρώνει για τα πετραχήλια αλλά εντέλει, τρώει και ένα πρόστιμο για τις φιλοδοξίες της;

Η Νέα Κατοχή

Είδα χτες βράδυ (16 Σεπτεμβρίου 2005) στις ειδήσεις τα αποτελέσματα από ένα "πολυεθνικό" γκάλοπ. Τα αποτελέσματα ήταν χαρακτηριστικά. Σχεδόν οι μισοί από τους Ευρωπαίους δεν θεωρούν ότι οι εκλογές είναι ελεύθερες και δίκαιες, παραπάνω από τους μισούς (87% αν θυμάμαι καλά) δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς, και το ίδιο ισχύει για τους στρατιωτικούς, δικαστικούς και επίσης για τους δημοσιογράφους. Δεν πιστεύει πλέον ο κόσμος ότι καθορίζει τη μοίρα του (εκτός από Σκανδιναβία και Νότιο Αφρική).
Δυστυχώς, ο πολύς κόσμος ακόμα πλέει σε πελάγη άγνοιας. Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα ότι τελούμε σε καθεστώς, όχι ομηρίας, αλλά κατοχής. Το κράτος έχει πια στα χέρια του τα πιο εξελιγμένα όπλα και εργαλεία διαχείρισης συνειδήσεων που είχε ποτέ. Πάρτε για παράδειγμα την τηλεόραση... Δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει σπίτι που δεν θα έχει τηλεόραση. Και αν κάποτε η φτώχεια δεν επέτρεπε την αγορά της, θα την έδιναν δωρεάν. Είναι το απόλυτο μέσο προπαγάνδας, δεν μπορεί το σύστημα να ζήσει χωρίς αυτή.
Και βέβαια, δεν μπορεί να λειτουργήσει η τηλεόραση χωρίς προσωπικό, τους υπηρέτες των δυνάμεων της Νέας Κατοχής, δημοσιογράφους και διαφημιστές.
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι κάθε μέρα περνάνε το κατώφλι της φτώχειας και αποφασίζουν να παραδώσουν την ατομική τους ελευθερία με αντάλλαγμα πιστώσεις από οργανισμούς που λειτουργούν για αυτό ακριβώς τον λόγο: να μας περνάνε "χρυσές χειροπέδες".
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τους πραγματικούς λόγους που πρέπει να στερηθεί την ελευθερία την δική του και πολλές φορές των απογόνων του. Φροντίζουν για αυτό οι "επικοινωνιολόγοι" των δυνάμεων Νέας Κατοχής. Μέσα από χιλιάδες καταιγιστικά μηνύματα κάθε μέρα, μας περνάνε την ιδέα ότι την ίδια στιγμή που εμείς αντιμετωπίζουμε πρόβλημα επιβίωσης και αναγκαζόμαστε να ξεπουληθούμε εθελοντικά σαν νέοι σκλάβοι στα πιστωτικά ιδρύματα, υπάρχουν άλλοι που είναι πολύ επιτυχημένοι. Και μας κάνουν να σκεφτόμαστε: "Άρα, δεν φταίει το σύστημα για τα χάλια μου, εγώ φταίω που είμαι ένας αποτυχημένος. Κοίτα τους άλλους στο γυαλί... Είναι επώνυμοι, ζούνε με lifestyle, καθορίζουν τα trends, είναι celebrities, ακόμα και αν είναι του τρίτου φύλου. Και αυτό μάλιστα το τελευταίο είναι και το πιο απογοητευτικό για εμένα τον απλό πολίτη, γιατί μπορώ να καταλάβω να ντυθώ μοντέρνα και να πάω στη Μύκονο για "διακοπές" αλλά το να πρέπει να γίνω και "πισωγλέντης"... είναι βαρύ το τίμημα! Καλύτερα looser και χρεωμένος. Μπορεί να είμαστε φτωχοί αλλά είμαστε αυτοδημιούργητοι φτωχοί!"
Δεν ξέρω αν όλο αυτό το σύστημα είναι ανα(σ)τρέψιμο ή όχι. Η φιλοσοφία μου δεν μου επιτρέπει αισιοδοξία αλλά ούτε και απαισιοδοξία... ότι είναι να γίνει θα γίνει. Σίγουρα όμως πρέπει να σκεφτούν όλοι οι υπηρέτες αυτού του συστήματος και της Νέας Κατοχής ότι η Ιστορία προχωράει με το μαχαίρι στο χέρι.

Πτυχία "νυκτός"

Τέτοια φαίνεται ότι είναι τα πτυχία Ιατρικής που παίρνουν οι Έλληνες γιατροί. Αυτό έδειξε η πρόσφατη εμπειρία μου με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Δεν εξηγείται διαφορετικά τόση ασχετοσύνη!
Αλλά ας σας πω με λίγα λόγια την εμπειρία μου. Μετά το Πάσχα μου (ξανα)παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα που είχα και παλιότερα. Η διάγνωση στα ελληνικά είναι "χρόνια κνίδωση" και στα αγγλικά Urticaria ή κοινώς "chronic hives". Δεν είναι πάντα γνωστά τα αίτια, μόλις στο 1% βρίσκουν τις αιτίες. Δεν θα σας ταλαιπωρήσω με λεπτομέρειες, αν θέλετε πιο πολλές πληροφορίες πηγαίντε σε αυτό το site και απολαύστε. Οι συνέπειες της αρρώστιας δεν είναι τραγικές αλλά σου καταστρέφει την ποιότητα ζωής. Στο εξωτερικό δίνουν σύνταξη για αυτή τη περίπτωση. Σημασία έχει ότι κάθε μέρα σηκωνόμουν με οιδήματα παντού που πονάγανε και τα οποία κρατάγανε όλη μέρα. Το βράδυ ησύχαζα για κανα-δυο ώρες και μετά πάλι τα ίδια.
Το ίδιο πρόβλημα ακριβώς με είχε ξαναταλαιπωρήσει στο παρελθόν... στην ηλικία των 13, των 21, το 2002 και φέτος πάλι. Τις προηγούμενες φορές κράτησε για 6 μήνες περίπου... κόλαση! Οι έλληνες "γιατροί" με φορτώνανε με αντι-ισταμινικά, μου έκαναν όλες τις σχετικές αλλεργικές εξετάσεις και τεστ (χωρίς αποτέλεσμα, βέβαια) και χαΐρι όμως δεν είδα. Τα χάπια τους δεν με ανακούφιζαν ούτε στο ελάχιστο.
Το 2002 μάλιστα, σε μια σοβαρή κρίση, πήγα μέχρι του Συγγρού. Ένα "ξεπεταρούδι γιατρουδάκι" με ύφος 18 καρδιναλίων με περισή ευκολία μου συνταγογράφησε μαζί με τα γνωστά αντι-ισταμινικά και κάποια χάπια κορτιζόνης χωρίς να ρωτήσει αν είχα ιστορικό έλκους κλπ. Αποτέλεσμα: 7 μπουκάλια αίμα στο νοσοκομείο της Λαμίας! Σοβαρότατη γαστρορραγία! Δεν έχω κρατήσει και το όνομά του, παναθεμάτον!
Φέτος άρχισα πάλι την ίδια κούρσα. Πάλι τίποτα. Όλοι είχαν "κατανόηση" και μου έλεγαν να κάνω κουράγιο μέχρι να περάσει και να παίρνω τα αντι-ισταμινικά σε τακτά χρονικά διαστήματα (πρωί-βράδυ)... μέχρι και αντικαταθλιπτικά μου έγραψε κάποιος.
Σε ένα επαγγελματικό ταξίδι στη Βουλγαρία, αποφάσισα να πάρω και μια γνώμη "εκτός συνόρων". Κανόνισα λοιπόν ένα ραντεβού στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Aleksandrovska της Σόφιας με την Maria Balapanova (να ζήσει χίλια χρόνια η κοπέλα!). Περίμενα βέβαια 1,5 ώρα μέχρι να τελειώσει από τους προηγούμενους. Πόσοι ήταν λέτε? 30, 40? Μόλις δύο! Και μετά ήρθε η ώρα μου. Στα 45 λεπτά που με κράτησε μέσα (και με αμοιβή καθηγητού 10 μόλις ευρώ), έμαθα ότι δεν είχα μαθει ποτέ από κανέναν έλληνα "ιερέα του Ιπποκράτη". Και ανάμεσα στα άλλα κράτησα την λέξη Zantac... ναι, το γνωστό φάρμακο για το στομάχι το οποίο όμως είναι και αντι-ισταμινικό για την ισταμίνη Η2 ενώ εγώ μέχρι τότε έπαιρνα μόνο αντι-ισταμινικά τύπου H1 (Ζιρτέκ, Xozal κλπ). Ούτε ένας έλληνας γιατρός δεν είχε αναφέρει ότι εφόσον τα H1 δεν φέρνουν αποτέλεσμα πρέπει να τα συνδυάσω με τα H2, δηλ. Zantac. Και, ώ του θαύματος!... με το που γυρνάω Ελλάδα και παίρνω το Zantac, ξυπνάω επιτέλους ολοκάθαρος και έτσι είμαι έκτοτε. Η βελτίωση είναι της τάξης του 99%.

Κούφια η ώρα που τ' ακούει, χτύπα ξύλο, αλλά αν ποτέ μου παρουσιαστεί ξανά οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας, ξέρω πια τον δρόμο για την Σόφια. Και το Λονδίνο κοντά είναι... μακριά από εδώ όμως!

Κώδικας Da Vinci: Ας σοβαρευτούμε!

Η πρόσφατη υστερία του κοινού με τον Κώδικα Da Vinci του ευφυούς Dan Brown δείχνει την ετοιμότητα του αμαθούς ή ημιμαθούς κοινού να πιστέψει ένα σωρό επιχειρήματα που παραπέμπουν σε μυθολογία, παραφιλολογία ή είναι απλώς δημιουργήματα της φαντασίας κάποιου συγγραφέα, φτάνει να τα "πασπαλίσουμε" με λίγο θεωρία συνωμοσίας. Αντί να ανοίξει ο σημερινός άνθρωπος κανένα σοβαρό επιστημονικό ή ιστορικό βιβλίο για να ενημερωθεί για κάποια ιστορικά γεγονότα, προτιμάει την εύκολη λύση του μυθιστορήματος δεχόμενος, σχεδόν πάντα άκριτα, ό,τι αρλούμπες διαβάσει εκεί μέσα εφόσον ο συγγραφέας επικαλεστεί μερικές φανταστικές ή αόριστες και αμφιβόλου εγκυρότητας πηγές.
Όσοι με έχουν πρήξει τώρα τελευταία με την συνωμοσία του Μιτεράν σε σχέση με την Πυραμίδα του Λούβρου και με το αίτημα του να φτιαχτεί από 666 υαλοπίνακες, θα έπρεπε προτού αρχίσουν να διαδίδουν το κατάφωρο αυτό ψέμα να το διασταυρώσουν πρώτα. Πολύ λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι είναι ίσως το πιο εύκολο για εξακρίβωση από όσα αναφέρονται στο βιβλίο. Μέσα σε 5 λεπτά, προσωπικά, έμαθα ότι η Πυραμίδα του Λούβρου είναι φτιαγμένη από 673 υαλοπίνακες. Τόσο δύσκολο είναι πάντα να αναζητάμε την αλήθεια, βρε παιδιά; Η τεμπελιά μας έφαγε!

"Αύριο σας έχω..."

Τί έχει για μας αύριο ο μεγάλος δημοσιογράφος Σπύρος Καρατζαφέρης; Μας έχει παπάδες με τάνγκα και πορνό με κεριά από μαστίχα! Και εμείς, κύριοι δημοσιογράφοι, τί σας έχουμε; ΧΕΣΜΕΝΟΥΣ σας έχουμε!
Όταν ακούω ότι προβάλεστε σαν οι φύλακες της Δημοκρατίας μου έρχεται να ξεράσω τουλάχιστον. Έχετε γίνει οι πιο στυγνοί και ψυχοφθόροι δικτάτορες! Ταΐζετε τον κοσμάκη με ότι βρωμιά μαζεύετε από τους δρόμους που γυρνάτε όλη μέρα, γλύφετε τα αφεντικά σας και περιμένετε το τυράκι που θα τους πέσει από το τραπέζι για να το αρπάξετε. Αν εσείς είστε ποντικαραίοι λίγδηδες λοιπόν, τί είμαστε εμείς οι υπόλοιποι που σας χαζεύουμε και δεν σας λυντσάρουμε; Θέλετε κι απάντηση, στα σοβαρά;
Ποιος θα βγάλει τις δικές σας βρωμιές στη φόρα θάθελα νάξερα. Γιατί κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει! Ευλογάει ο ένας τα γένια του άλλου και περιφέρετε τις φάτσες σας από κανάλι σε κανάλι διαφημίζοντας το "έργο" που θα παίξετε το βράδυ. "Τί καλό θα μας έχεις απόψε, Μάκη μου;" "Θα σας έχω ένα πήδημα, μούρλια!"
Σκοτώνεται ο Χατζηνικολάου με τον Κούγια το ένα βράδυ και κ*λογλύφονται το επόμενο λες και τους έχωσαν τα αφεντικά τους κανένα πιστόλι στον πισινό και τους απειλήσανε να το κάνουν μπροστά στις κάμερες, ειδάλλως...!
Ως πότε θα σας ανέχεται ο κοσμάκης!

Μπόχας το ανάγνωσμα

Πάντως αυτή η δυσωδία που απλώθηκε μέχρι τα σαλόνια μας αυτές τις μέρες, θα μπορούσε να μας βγει και σε καλό...

1. Θα μπορούσε να επέλθει ο πολυπόθητος διαχωρισμός Εκκλησίας-Κράτους. Και τότε θα μπορούσαμε να δούμε κάποιον "μερακλή" και "λεοντόκαρδο" παπά (υπάρχουν και αυτοί, ξέρετε) να πετάει κανένα πολιτικό έξω από την εκκλησία, κυνηγώντας τον με την αγιαστούρα.
2. Θα μπορούσε να επανέλθει ο τρόπος εκλογής/απομάκρυνσης των ιεραρχών που διαμορφώθηκε τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους: Γιουχάρισμα και κυνηγητό μέχρι έξω από το προαύλιο της εκκλησίας από τον ίδιο τον λαό.

Θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο ή ονειρεύομαι;

Τα ράσα κάνουν την αδελφή;

Δηλαδή, ξαφνικά, η ομοφυλοφιλία είναι "θανάσιμο αμάρτημα" και ο ομοφυλόφιλος ένας κίναιδος που πρέπει να τεθεί στο "πυρ το εξώτερον"; Γιατί μας το γύρισαν όλοι στο "συντηρητικό" όταν η τηλεόραση "διαφημίζει" συνεχώς την ομοφυλοφιλία; Εφόσον οι ομοφυλόφιλοι είναι "πρώτη μούρη" παντού, γιατί τότε δεν δίνουν και εκπομπή στον Αττικής αντί να τον υποβάλουν σε "gay bashing" διαδικασίες;
Δυο μέτρα και δυο σταθμά βλέπω... Αν δηλαδή είσαι φαλακρός με μούσι και μουστάκι στιλ Βεληγκέκας, φοράς και ένα αμπαζούρ στο κεφάλι και φωνάζεις "Κάτω η Νάνσι! Λευτεριά στη Τσετσενία!!" είσαι GAY και βαφτίζεσαι overnight celebrity, ενώ αν έχεις μαλλιά ΚΑΙ μούσι ΚΑΙ μουστάκι, φοράς ένα κι ένα κουβά χρυσοποίκιλτο στο κεφάλι και ψέλνεις το "Κύριε ελέησον!" βαφτίζεσαι παλιόπου**α και πας σπίτι σου στην καλύτερη περίπτωση!

Τέλος εποχής

Κάποτε ακούγαμε για "μπουζούκια" και μας σηκωνόταν η τρίχα... εμένα και των "ροκάδων" ή απλώς "μοντέρνων" φίλων μου. Δεν ήξερα ότι θα υπήρχε και μια εποχή στο μέλλον που τα μπουζούκια θα φάνταζαν σαν "ποιοτική" διασκέδαση σε σχέση με τις "μεγάλες πίστες" και τα παρεμφερή φαινόμενα που διασκεδάζουν στις μέρες μας το "φιλοθεάμον κοινό"... Δεν μπορώ να σκεφτώ καμιά πιο σωστή λέξη από το "φιλοθεάμον" γιατί πώς αλλιώς να περιγράψεις τους αμέτοχους παρατηρητές; Αμέτοχοι παρατηρητές κακόγουστων, κακόφωνων και εκνευριστικών μέσα στην "λάμψη" τους "αστέρων" που τείνουν να ταυτιστούν απολύτως. Αλλά ο πρόλογος αυτός δεν αποσκοπεί σε κριτική της σύγχρονης τραγουδοποιίας... όχι μόνο τουλάχιστον.
Χτες βγήκαμε με ένα φιλικό μας ζευγάρι, που θα μπορούσαν να είναι και γονείς μας. Αλλά είναι πολύ νέοι στην καρδιά. Με μεγάλο πάθος για ζωή και με μεγάλο Έρωτα για το Ωραίο σε κάθε του μορφή... είτε στη μουσική, είτε στη ποίηση... σε κάθε της μορφή. Μας πήγαν σε μια πολύ όμορφη ταβέρνα στο Παγκράτι, τον "Θεόφιλο". Καλοφαγάδες και εμείς σαν κι αυτούς, μας αρέσει το καλό φαγητό και γυρνάμε όλη την πόλη αναζητώντας το κάτι άλλο που θα μας ανεβάσει γαστριμαργικά. Πολύ καλό φαγητό λοιπόν, ζεστή ατμόσφαιρα. Και κάποια στιγμή, ο φίλος τους και συνονόματός μου, ο Μάνος, έπιασε την κιθάρα του και μας μάγεψε με την υπέροχη και εκφραστική φωνή του. Το ρεπερτόριό του ήταν πλούσιο. Τι Χατζηδάκη, τι Χατζή αλλά και πιο "λαϊκά", μέχρι και το "Θα ζήσω ελεύθερο πουλί" τραγούδησε αλλά με ένα πολύ μελωδικό, ρομαντικό και τελείως δικό του τρόπο. Κάθισε μαζί μας και μας αφιέρωσε πολλά τραγούδια και στην φίλη μας που πάσχει από καρκίνο της τραγούδησε "Τα Ήσυχα Βράδια (Το τραγούδι της ερήμου)" σεγόντο με τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού, καλοί της φίλοι και οι δύο.
Φαντάζομαι ότι πολλοί θα το είχαν βάλει στα πόδια και δεν θα ξαναγύριζαν γιατί θα έβρισκαν πολύ "down" την όλη υπόθεση. Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας είχαμε μια μελαγχολική διάθεση που η μουσική μάς την ανέδειξε. Προσωπικά, ένοιωθα ότι αυτά τα ωραία δείπνα με την φίλη μας θα τελειώσουν κάποια στιγμή... προσεύχομαι να μην είναι πολύ σύντομα. Και κοιτάζοντάς την όσο άκουγε προσηλωμένη τα αγαπημένα της τραγούδια τραγουδισμένα από τους αγαπημένους της φίλους, έβλεπα στο θλιμμένο βλέμμα της την νοσταλγία για αυτά που θα της λείψουν πιο πολύ. Είναι ωραία η ζωή αν την αφήσεις να σου μιλήσει, ότι κι αν έχει να σου πει. Έστω και αν αυτό είναι ένα μελαγχολικό τραγούδι. Ο χτεσινοβραδινός Μάνος μας άγγιξε τη ψυχή μας όπως μας άγγιζε και ο άλλος Μάνος, δεν έχει σημασία το αν ο καλλιτέχνης σε "ανεβάσει" ή σε "κατεβάσει"... αυτό που μετράει είναι να καταφέρει να σου μιλήσει στην καρδιά. Να σου θυμίσει ότι ζεις και η ζωή είναι να νιώθεις και όχι να παρακολουθείς.

Τί μας περιμένει όταν αυτή η γενιά που "ζούσε" μέσα από τη συμμετοχή στο τραγούδι, στη ποίηση, στο ωραίο, φύγει; Αγωνιώ με την ιδέα ότι η δική μας "συμμετοχή" θα είναι να παρακολουθούμε από τη μοναξιά του σαλονιού μας 10-15 παιδιά, εγκλωβισμένα σε ένα στούντιο ενός εφοπλιστή, να προσπαθούν να κάνουν αλήθεια το όνειρό τους και το κατεστημένο να προσπαθεί να τα κάνει κόπιες ενός ή άλλου στερεότυπου γιατί "είναι δοκιμασμένη η συνταγή και πουλάει".

Ιστοριες με τραμ...

Ποιος είναι ο υπεύθυνος για την αγγλική απόδοση τοπωνυμιών, περιοχών, αεροδρομίων, στάσεων κλπ κλπ; Τί φταίει ο καημένος ο ταρίφας να προσπαθεί να καταλάβει την φίλη μας την Ανίτα από την Γαλλία που ήθελε να πάει στον Άγιο Κοσμά, όταν του έλεγε "Αγκ Κοσμάς" προσπαθώντας πολύ σωστά να αποδώσει στα Ελληνικά το "Ag. Kosmas" των πινακίδων; Κάτι σαν "Ελ Βενιζέλος" δηλαδή...
Και σήμερα άκουσα και το εξής ανεκδιήγητο:
Ενώ βρισκόμουν στο τραμ με κατεύθυνση την Αθήνα, κάπου πριν την Νέα Σμύρνη, λέει μια μαθήτρια του Λυκείου στη φίλη της: "Ποιος είναι ο 'Μηδείας Μυκάλης', ρε;" διαβάζοντας τη σχετική ανακοίνωση για την επερχόμενη στάση που είναι κοντά στις οδούς Μηδείας και Μυκάλης. Γυρνάει η άλλη και διαβάζοντας την αγγλική εκδοχή "MIDIAS MIKALIS", λέει: "'Μηδείας Μιχάλης' πρέπει να είναι."
Παρακάτω, προσπαθώντας να φανταστώ πώς θα διάβαζε ένας ξένος τις στάσεις έτσι όπως αναγράφονται, πέρασα την στάση "Μεγκαλόϊ Αλεξάντρου" (MEGALOY ALEXANDROU) και την στάση "Άϊ-γκάϊ-όϊ" (AIGAIOY). Χμμμμ....

Πλύση εγκεφάλου: The sequel

Καλά, θα μας τρελάνουν τελείως οι διαφημιστικές! Σοβαρά μιλάμε, τους πληρώνουν για να γράφουν τέτοιες αηδίες; Έχετε δει την άλλη με το ζευγάρι που "λατρεύει" τα ταξίδια αλλά πάει και αγοράζει νουβό-γκρικ μεζονέτα στο Μαρκόπουλο; Το ροτβάιλερ το ψάχνουν ακόμα από τις αγγελίες "Χαρίζονται" του Ημίαιμου. Έξω π**στη απ' τη παράγκαααα!!

Σύνδεση Κηφισού με Παραλιακή

Επιτέλους! Όχι άλλες περιπλανήσεις μέσα από Μοσχάτο, Τζιτζιφιές και Καλλιθέα για να φτάσω στον Άλιμο! Το σημαντικότερο έργο (μαζί με την Αττική Οδό) που έγινε χάρη στους Ολυμπιακούς Αγώνες.