Το πρώτο κουβάρι

Το "αχ!" του Σαββόπουλου για όλα αυτά που θέλαμε να είμαστε και που μπορούσαμε να γίνουμε αλλά δεν γίναμε ποτέ, πολύ μου άρεσε.

Προτιμήσαμε το "lifestyle" του Κωστόπουλου και την δυσκοίλια σοβαροφάνεια των δημοσιογράφων της ΕΤ.

Ξεχάσαμε να γλεντάμε σαν Έλληνες ή σαν Ρώσοι, έστω. Βλέπω ―και ακούω― από το μπαλκόνι του "πρώτου-μπροστά-που-πίσω-είναι-τρίτος" τα Ρωσάκια να γλεντάνε στον ακάλυπτο του υπογείου Β' και ζηλεύω, ρε γαμώτο!

Ξυνές φάτσες παντού. Βλέμματα σχεδόν κενά. Πού είναι η σπιρτάδα στα μάτια και η ζωντάνια στο χαμόγελο των φτωχών του Δελχί;

Γιατί εμείς οι Έλληνες προτιμήσαμε τον Μάριο Φραγκούλη και το "πάτα τη σκανδάλη ...στο κεφάλι" της Άλκηστης Πρωτοψάλτη για την παραμονή της πρωτοχρονιάς ενώ οι Κούρδοι παρακάτω είχαν στήσει χορό που πολύ τον ζήλεψα; Γιατί είμαστε καθώς πρέπει και εστέτ, σωστά;

Καλά, θα μου πείτε ότι οι πιο πολλοί Έλληνες θεωρούν αδιανόητο (ντροπής!) να είσαι τέτοια νύχτα στο Σύνταγμα "με τους Αλβανούς" αντί να "κάνεις ρεβεγιόν σε κάποιο κέντρο με φίρμες ―ή ημίφιρμες― ντυμένες σε ασπρόμαυρες επίσημες εμφανίσεις"... Δηλαδή, πόσες πιθανότητες έχεις να σε πάρουν φωτογραφία για το επόμενο "Χάι" ή να σε τραβήξουν κανένα πλάνο για το "Κάτσε καλά" αν βρίσκεσαι στο Σύνταγμα ανάμεσα στους τύπους από το Μπαγκλαντές και σε ένα μισομεθυσμένο ζευγάρι από την Ολλανδία που χορεύει ταγκό;

Άσε που πολλοί προτιμήσανε να πληρώσουν 35 εβρά είσοδο για να είναι στην αποθήκη που διέθεσε το ΚΛΙΚ στο Blue για το hip hop event του... καταλάβατε τίποτε; Δεν πειράζει, καλύτερα! Τί άλλο θα δουν τα μάτια μου και θα ακούσουν τα αυτιά μου; Πόσο πιο χαμηλά μπορεί να πέσει αυτός ο λαός; Καλά να πάθω που κορόιδευα κάποτε τους Νορβηγούς για τους ABBA!

Αλλά τί λέω; Το πηγάδι έχει και συνέχεια... Γιωργάκης on the way!

Πολίτικη κουζίνα... ελληνικός καϋμός... πόνος καρδιάς... υπερηφάνια για αυτό που χάνεται... Άκου, φίλε μου, δίλημμα: Να φύγει από την Πόλη-πατρίδα ή να αλλάξει θρησκεία; Ποιος δεν το κατάλαβε; Να σηκώσει το χέρι του και να "αυτοχαστουκηθεί"!! Τα ουσιαστικότερα "5 δευτερόλεπτα" του ελληνικού κινηματογράφου... Σώνει με τον Φίνο επιτέλους!